من كتاب را خواندم و نوزده مورد آن را ضعيف يافتم . موارد را خدمت آقا عرض كردم . بعدها ايشان ابراز علاقه بر ترجمه آن به فارسى كردند . يكى از آقايان ، اقدام به ترجمه آن كرد . چون يك قسمت از كتاب در مفاسد دربار امويان و عباسيان بود كه با شرح حال آنان ، دربار خاندان پهلوى ، براى خواننده مجسم مىشد ؛ از اين روى ساواك به فكر افتاد كه از ترجمه آن جلوگيرى كند . ساواك مستقيم نمىتوانست دخالت كند ، لذا بعضى را واداشته بود كه نامه‌اى به آقا بنويسند و از نشر ترجمه اين كتاب ، شكايت كنند . پنج مورد از اشتباهات كتاب را نوشته بودند . حضرت آيت الله از من خواستند كه جواب نامه را بنويسم . من عرض كردم : « قبلًا نوزده مورد از اشتباهات كتاب را خدمت حضرت‌عالى تقديم كردم كه شامل اين پنج مورد هم بود ؛ ولى به طور كلى نشر و ترجمه اين كتاب ، از نظر اقرارهايى كه در آن است اهميت دارد . بدين جهت ، اشتباهات آن خللى را وارد نمىكند . از يك مسيحى ، بيش از اين انتظار نيست . چاپ اين كتاب ، با اشاره به موارد اشتباه و توضيح آن‌ها ، سودمند است . »